#unutMADIMAKlımda

İçimize "Öküz" oturdu Milletçe... 

Kelimeler yersiz; yetersiz... Bağırınıyoruz; bir biz duyuyoruz...

Pasif agresiflik huy haline geldi...

Uğrak yerlerimizden geçerken; hadi hayırlısı diye ürkek gözlerle bakınıyoruz etrafa acaba bu an o an mı diye...

Ya da bu sefer teğet geçmezse...

Biri teğet geçse; fotoğraftaki bir kare alıyor içine...

İşi deliliğe vurmak bir çare; bi-çare...

Madem arabamın içinde; elimde valizimle; kulağımda kulaklıkla sokakta her an veda etme olasılığım yüksek; o zaman ben de daha çok severim; çatlayana kadar; daha çok sarılırım; daha çok bırakırım hayatı kendi haline; bildiği gibi... Daha çok yaşarım... Belki daha çok hikayem birikir... 

Saniye unutmam ama maruz kalınanı... Canım Ankara'da her gün önünden geçtiğim caddedeki izleri; iyi misiniz diye sorarken elimin yüreğimde kaldığı anları... 

Henüz çocuktum... Yanıyor dediler... Televizyonda izledik onu da #unutmadımaklımda

Şiire, Saz'ın teline, Dervişlerin yoluna gönül vermişlerin yolu ışık olsun...

Kaybettiğimiz; sonsuzluğa uğurladığımız tüm can'lar yolunuz Işık olsun... 

Aşkla, ışıkla 

Burçak