22 Mart 2021 Pazartesi

 
Ankara demek benim için turuncu mutfak…

96lı yıllar, henüz tunus caddesinde yürürken yolumu dahi bulamıyorum, çünkü deniz yok… düşünüp duruyordum bu şehirde yaşayanlar deniz olmadan nasıl yönlerini buluyorlar diye… martılar tepelerinde gezinmeden eksik eksik geliyor sokaklar… yağmur bulutlarının denizin hangi köşesinden geleceği izlenemiyor… perdeler birbirine bakan apartmanlardan sebep sıkı sıkıya kapalı…

Kumyalı kızı hallerim üzerimde bugün, Giresun kokulu…

Bir nefes alıp en baştan başlayayım yine madem mekan “Turuncu Mutfak”… belki de Ankara’nın güzelliği kendine özgü turuncu mutfaklardan çıkan yemeklerle hazırlanan dost sofraları ve sohbetleridir… belki de denizi olmayan şehirde kadehler, bir arada olununca karşıda mehtap varmışçasına kaldırılır…

O halde;

keyifle kurulacak ilk sofrada kadehler Giresun’a, turuncu mutfaklara, leziz sohbetlere, birlikte söylenen şarkılara, devrilen şişelere, sağlığa, huzura🍺🍸🥂🍷🍹🍻

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Hadi bir hesap yapalım beraber. İster misiniz?  Merak ediyorum... tıpkı yolunu kaybetmiş, ancak kaybolduğunun farkında olmayan bir çocuk gib...