denge

Bilgeye zehrin ne olduğunu sormuşlar.
Demiş ki;
"İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir. Fazla güç, fazla dinlenmek, fazla yiyecek, fazla ihtiras, fazla korku, fazla sakinlik, öfke, fazla neşe, nefret hatta iyi niyet". Yaşamın özü ve şifası dengede kalabilmektir.

Köşede sallanan sandalyene kurulduğunda, belli bir ritimde dengeni kurarsan ancak kitabının satırlarını yakalayabilirsin...

En çocuk hallerinden kalma hayalin sallanan at üzerinde, merkezinden bir ileri bir geri...
Ev ve mutluluk kokulu kurabiyelerin "kulak memesi" kıvamı dengesine ne demeli 😅

Gün geceye;
Gece, gündüze dönmeli...
Peki, kalbin yolunu içten içe bilmesi neyin gizemi?

Gökkuşağının yedi rengi...
Yerin yedi kat altı, yedi kat üstü...

Sonsuzluğa uzanmakla; toprağa köklenmek arasındaki yedi yol bedende...
Yaşamın özü ve şifası dengede...

Aşkla, ışıkla,
Burçak

Bir

Bir'den bir'e; bir'den bütüne...

Elif'in sesinden can'a not'uydu...
Bir'den bir'e; bir'den bütüne...

Öyle ya...

Herkesin doğduğu an bir...
Annesi biricik...

Herkesin kalbine üflenen sevgi bir...
Nefesi bir ömürlük...

Herkesin yaşamdaki ritmi bir...
Dilekleri binbir...

Herkes bir diğerinin masal kahramanı...
Herkes okyanusun damlası...
Sonsuzluğun aynası...
Gökyüzünün yansıması...

Sessizlikte, bir'den bütüne titreyen kalbin bir...
Kelebek tam bir ömründe bunu bilir...

Bir'den bir'e; bir'den bütüne;

Işıkla, aşkla,
Burçak  

Etiket

kuralsız teyze evi :) camlarda etiketler, masanın ayağına orası hayalimizde yıkamacı veya en fazla tamirhane olduğu için parkedilmiş irili ufaklı arabalar, koltukların altında balonlar 💛 hepsi avuç içi mutluluğumun hediyeleri 💛 sakin ve sessizlik içinde geçen ve bazı koltuklara aylarca hiç oturmadığım ev içi yaşantısına çocuk eli değmesi ile ortalık birbirine öyle güzel katılıyor ki. Sonra buna benzer karlı bir sabaha uyanıp pencereden bakınca süpriz etiketlerin ardından daha bir güzel görünüyor bembeyaz örtü. Ortalığın birbirine katılma halinin bir lütuf olduğunu hissedip; çocukluğunla buluşup oyuna katıldığın; hem de “seni seviyorum teyze” diye kapıdan çıktığında ara ara içine çektiğin biraz buruk; biraz şükran dolu anlardaki hissiyata yolculuk 💛

bugün 19 Mart, Ankara’da kar altındayız. Evdeyiz ve bir yandan da tarihe tanıklık ediyoruz. Ara ara içimiz ürperiyor sırtımızdan bir damla buz parçası geçercesine. Kendimizle buluşmak için eşsiz zamanlar. Bir bilinmezlik içinde herkes birbirinin gözünün içine bakıyor. Uzun zamandır sesini duymadığım dostlarla bir nefes konuşmak, 4 duvar yalnızlığıma iyi geliyor. Sessizlik alışkanlığım sanki bugünleri dengede geçirmem için yol arkadaşı; bir sığınak. Dışarda salınan küçük bayraklarım, bembeyaz ağaçların içinden gelen kuş sesleri, rüzgar, kalemim eş bu gün başlangıcına... Boşlukta salınan ahşap sandalyem ise... 💛
Aşkla, ışıkla

Burçak

Hanımeli... (deneme)

sabah işe yetişme telaşı sarmıştı tüm mahalleyi... Yarı uykulu gözlerle sokaktan aşağıya kendini salan bir kaç kişi dışında miskin kediler vardı etrafta. Köşeyi döndüğümde yüzüme doğru esen ılık rüzgar buram buram hanımeli kokuyordu... Köşedeki evde oturan yaşlı teyze günaydın güzel kızım" diyerek bahçesindeki çiçeklerinin arasına geri döndü... Arnavut kaldırımlı yolun nöbetçisi sarı sokak köpeğimiz "fıstık" rahatsız oldu ayakkabılarımın çıkardığı sesten ve ters ters baktı bana :) Sahile adımımı atar atmaz, servis geliverdi ve yine her zamanki gibi sağ koltuğun penceresine yapıştım... Belki yine yunus sürüleri geçerse kaçırmamak lazımdı :)) ışık & aşk olsun... Burçak

https://www.youtube.com/watch?v=NxMtexFKwhU 

Hayat bir süreliğine dondu...    Sadece içte saklı kaldı; sevgi gönderildi; gülen ve dolan gözler anımsandı ve iyi ki'ler eklendi...    

Hayata, aşkla & ışıkla   
Burcak

Mümkün mü sessizliği duymak?
Dinlerken bedeni, ruhu ve de zihni bir etmek...
Çalıların üzerinde adım adım ilerlerken, rüzgarın taşıdığı tanıdık kokuyla kaybolmak mesela;
Gülümseyen bedenin içinde sıkışmış ruhu; ya da zihnin hükümdarlığını farketmek an ve an;
An'lık, saniyelik, saliselik, bir dakikalık duru sessizliğe kavuşmak için gözlerini kendi içine açmak;
ve evrenin muhteşem büyüsü denilen gerçeklik ile bütünleşmek belki de...
Sahi mümkün mü sessizliği duymak?

Aşkla, ışıkla,
Burçak 

 ait olana, olduğuna kavuşma hissiyatı bu gün batımının 🏡 .
.
çok olunca, gitmeye ve yola özlem duyup; az olunca, sımsıkı sarılıp; içinde huzur bulduğum yuvamın başka başka hallerini izlemeye dalıyorum nicedir 💕 gecesini, gün doğumunu, sol köşeden kafasını uzatan yeni ay'ı, renk ahenk gökyüzünü, rengarenk bahçe ışıklarını ✨.
.
düşünceler okyanusundan bambaşka hikayelere dalmak istediğim bu gün batımında elime bir öykü derlemesi düştü. Yıllar önce İstanbul'dan caddeden aldığım "Aşk Konuştuğumuzda Ne Konuşuruz?" Raymond Carver yazarı. Kitabın arka kapağında diyor ki "Amerikan yitik kuşağının en önemli öykücülerinden Carver sıradan insanların acılarını ve mutluluklarını yalın bir dille anlatır." Öykülerinin özelliği olarak da "şiirsel" deniyor 💞 .
.
sahi "Aşk Konuştuğumuzda Ne Konuşuruz?"

Burçak

salça...

bundan 3 sene öncesi...
gittiğim hızla İstanbul'dan Ankara'ya dönmüşüm...
Yuvam Yeniköy'müş o zamanlar...
Yeniköy'de ismini bilmediğin komşularınla sokakta beslediğim, uzaktan uzağa sevdiğim kedilerden isimleri ile konuşur olmuşuz... sohbetin en büyülüsü...
yıllar geçmiş ve şimdi tam da bu akşam...  kelimelere sığmayan bir şükür halinde iken Ankara'daki bahçemde... iki yan bahçede sofralarını kurmuş sohbet eden komşularıma bahçemden maydanoz hediye etmiş, yarı kulak sohbetlerine rast gelirken... Salça sana bu kadar yeter dediler...
Salça bizim buraların kedisi...
Komşuların adını hala bilmem...
Ama salça adı gereği, pencere, kapı açık bulduğunda hiç affetmeyen bir kedi...
birden zaman durdu, hafiften rüzgar esti ve dedi ki yuvandasın...
aşkla, ışıkla,
burçak

Umudun güneş ışığının altın sarısı yaldızını yansıtan kardan örtünün altındaki haline tutsak; sıcacık, ateş kırmızısı kış battaniyesinin içinde kıvrılmış hayal kuruyorum yine...

Benden bana; senden sana akan yaşam, gerdanına takmış yeni yılın müjdesini veren ay; kasım'ı ve serpiştiriyor yıldız tozlarını aheste beste...

Masalın en aşk, en sıcacık, en bize ait penceresine dışarıdan bakıp donakalmışız; ayazdan kızarmış burunlarımızla, sessiz... sedasız...

aşkla, ışıkla...
burçak

tam da o anda...

bir koçluk sorusu ile; "hayatının altının, üstüne geldiğinde vazgeçme; nereden biliyorsun altının üstünden daha iyi olmadığını diye seslendi yine Şems..."

...mış gibi yaşamlara tutsaklığımız;
iskelet kadını* denizin altına mahkum bırakmışlığımız;
tekrar tekrar balıkçının ağlarını ellerimizle kesme hevesimiz;

her neye sebep ise dilerim şifa bulsun; her ne ise dilerim şifa olsun...

Gladiator ~ Elysium / Honor Him / Now We Are Free

bir'in ve bütünün hayrına;

aşk'la; ışıkla,

burçak

*clarissa estes: kurtlarla koşan kadınlar, iskelet kadın öyküsü

nergis ✨ hiç beklenmeyen kış'ta açar sarı; beyaz ✨ burnunu demetinin içine özlemle daldırıp; kafanı kaldırdığında yüzündeki mutluluk sarhoşluğuna bakakalırsın ☺️ kokusu önce gülümseme olarak yayılır yüzüne sonra içine içine doldukça aşk'a dönüşür; sarar sarmalar ✨ bu bayram ailemden; dostlarımdan ilk kez uzaktayken; bu bir demetin kokusunu belli ki bana göndermişsiniz ve yine sarıp sarmalanmışım ✨ iyi ki varsınız ailem; iyi ki varsınız dostlar 🎈 hep artalım hiç eksilmeyelim 👼 nice güzel bayramlarımız olsun beraber; kalabalık sofraları bereketle donattığımız 🎈 sağlığınıza & varlığınıza şükürler olsun 🙏 sevdim, öptüm, kokladım ve bir demet nergis de ben gönderdim; uzaktan ❤️ iyi bayramlar birlikle; birlikte ⭐️

Aşkla, ışıkla

Burçak