Etiket

kuralsız teyze evi :) camlarda etiketler, masanın ayağına orası hayalimizde yıkamacı veya en fazla tamirhane olduğu için parkedilmiş irili ufaklı arabalar, koltukların altında balonlar 💛 hepsi avuç içi mutluluğumun hediyeleri 💛 sakin ve sessizlik içinde geçen ve bazı koltuklara aylarca hiç oturmadığım ev içi yaşantısına çocuk eli değmesi ile ortalık birbirine öyle güzel katılıyor ki. Sonra buna benzer karlı bir sabaha uyanıp pencereden bakınca süpriz etiketlerin ardından daha bir güzel görünüyor bembeyaz örtü. Ortalığın birbirine katılma halinin bir lütuf olduğunu hissedip; çocukluğunla buluşup oyuna katıldığın; hem de “seni seviyorum teyze” diye kapıdan çıktığında ara ara içine çektiğin biraz buruk; biraz şükran dolu anlardaki hissiyata yolculuk 💛

bugün 19 Mart, Ankara’da kar altındayız. Evdeyiz ve bir yandan da tarihe tanıklık ediyoruz. Ara ara içimiz ürperiyor sırtımızdan bir damla buz parçası geçercesine. Kendimizle buluşmak için eşsiz zamanlar. Bir bilinmezlik içinde herkes birbirinin gözünün içine bakıyor. Uzun zamandır sesini duymadığım dostlarla bir nefes konuşmak, 4 duvar yalnızlığıma iyi geliyor. Sessizlik alışkanlığım sanki bugünleri dengede geçirmem için yol arkadaşı; bir sığınak. Dışarda salınan küçük bayraklarım, bembeyaz ağaçların içinden gelen kuş sesleri, rüzgar, kalemim eş bu gün başlangıcına... Boşlukta salınan ahşap sandalyem ise... 💛
Aşkla, ışıkla

Burçak