Bazı mutluluklar kardan adama sarılmak gibidir... kalbiniz tarifsiz bir coşku içindeyken, ürperir parmak uçlarınız... biraz uzaktan sevmek, sessizce dile gelmek, özlemek gibi...
Gece, sessizliğiyle dokunduğunda kardan adamın kırılgan bedenine, buz keser bir avuç mutlulukla süslediğiniz, koruduğunuz, kolladığınız eseriniz... Elinizde bir garip; ürkek gülümseme kalır hikayenin sonunda...
Soğuk bir kış gecesinde evin içine inceden inceye seslenir rüzgar ve dile getirir sandığının en derinine sakladığın korkularını... ya kırılırsa... ya karnımın içindeki sıcaklığa dayanamaz da erirse... ya uyandığımda gitmiş olursa...
Bence böyle birşey kardan adama sarılmak...
Bir kelebek ömrü kadar kısa, can varoldukça hatırlanacak...
Kardan adama sarılmak, sadece o an'da... varlığını varlığına katmak; varlığında var olmak; an'ın büyüsüyle damarlarında mutluluktan öte bir tanımlama olmaması gibi...
twitter: burcakcll
Burçak Hanım,
YanıtlaSilTebrik ediyorum... Sabah sabah içimi ısıttınız teşekkürler!
buyyyyçaaakkk artık aboneyim sana :) kardan adamdan güneşten kıza kadar hepsini merakla bekliyorumm, seni çok çookk öpüyorummm :-)
YanıtlaSilsen benim canımsın :)
YanıtlaSil