22 Aralık 2013 Pazar

kıvılcım...

En uzun karanlığın onurlandırıldığı ekinoks...
Karanlığın alışılageldiğinden daha uzun süreceğini koşulsuz sevgi ile kabul etmiş olmanın verdiği huzur... 
Eskimeye yüz tutmuş yıl'ın son dolunayı ve muhteşem bir değişim dönemi... 
Etrafımızdaki yanar dönerli ışıkların kalbimizde yarattığı coşku ve yeniye duyulan özlem... 
Nasıl bir kız çocuğu olduğunuzu anımsayarak kendinizi, kendinizi sevmeye açtığınız o kutsal an...
Yaşamınızdaki en çok sevdiğiniz insana duyduğunuz hisleri, kalbinizin ortasına yerleştirerek nefesinizle büyütürken akan şifa gözyaşları...
Hiç tanımadığınız birine sarılmanın verdiği muhteşem his... 
Geçmişe dair iyi ki gerçekleşmeyen dilekleriniz...
Öz'den öz'e seslendiğinizde bedeninizin titreşimine şaşkın şaşkın bakakalmanız...
Bir kitap sayfası araladığınızda karşınıza çıkan küçücük bir hikaye...
Küçük mutluluklarınız... muhteşem dostlarınız... koskocaman aileniz... 
İçinizdeki çocukla kurduğunuz bağlantı ve ardından gelen kaçınılmaz mutluluğunuz...
Zamanın kavramını yitirmeniz ve başbaşa kaldığınız yaratıcılığınız...
Yunus sürülerinin coşkusuna benzer halleriniz...

ya da koşulsuz sevgiyle sizi tanıştıracak; sizi koşulsuz sevgiye taşıyacak o küçücük kıvılcım her ne ise... dilerim kesişsin yollarınız... 

ışıkla... aşkla...
burçak 





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Hadi bir hesap yapalım beraber. İster misiniz?  Merak ediyorum... tıpkı yolunu kaybetmiş, ancak kaybolduğunun farkında olmayan bir çocuk gib...