Hediye...

Selin Abla'm, Ali ve ben... Burçak...

Giresun'daki Özgür Apartmanı sakinlerinin komşuculuk hikayelerinin en gözde kahramanları onlar. Gün doğunca, abla Selin okula; Ali ve Burçak kreşe gönderiliyor. Gün sona ermeden, üç küçük yürek heyecanla bir araya gelip oyunlarına devam ediyorlar...

Burçak, babasına hayran... o yüzden her oyunda bin türlü huysuzluk yaparak doktor rolünü kapıyor; Selin Abla bazen öğretmen oluyor bazen de anne... kızların dayanışmasından payını alan Ali ise her daim ya hasta ya da çocuk rolünde... 

sene 1984...

Oyun saati bitince, Selin Abla'm ve kardeşi Ali birlikte kalıyorlar, bense yapayalnız eve gitmek zorundayım... Hem uzun zamandır annemlerle aram çok bozuk... Kardeş istiyorum, bana kardeş getirmiyorlar !!! Sanırım beni sevmiyorlar, sevseler beni bu kadar üzmezlerdi... Annem kardeşimin karnında olduğunu söyleyip duruyor... ama sabırsızlığım hayatımın çocuk anlarında da benimle... bir dost... bir düşman... 

Kardeş istiyorum ben... ne erkek olmasının önemi var ne de kız... Bir sabah uyandığımda, artık zaman yaklaştı diyor annem ve bana kocaman sarıldıktan sonra "sana kardeşini getirmeye gidiyorum, sen Selin Abla'nlarla oyna" diyerek evden gidiyor... Heyecanım dolu dizgin; neyle karşılaşacağımı bilmeden evin kıymetlisi dikiş makinasının altına saklanıyorum ve bekliyorum annemi... kardeşimi getirecek...

...

Kapı aralanıyor... beşiğe doğru gidiyorum... iki adım ileri, bir adım geri... Neyle karşılaşacağımı bilmiyorum, bildiğim tek şey artık ablayım ve bir kız kardeşim var... 

Usulca sokuluyorum beşiğe ve ürkek... yüzü kırmızı... 

farkında olmadan ona doğru uzanıp masum bir öpücük konduruyorum yanağına... bu onun ilk öpücüğü... ve bu an kazınıyor varlığımıza "sen doğmuştun...ve ben seni öpmüştüm..."

Akşam olunca, annem ve babam hala beni sevmeye devam ediyor... Beni aralarına alıyorlar ve kucağıma turuncu bir kase koyuyorlar... içine iki kağıt atıyoruz... birinde "Burçin"; diğerinde ise "Eda" yazıyor... Gözlerimi kapatıp elimi kasenin içine daldırıyorum... 

hayatımın en güzel hediyesinin adı "kardişim" kalıyor... benimki "ablamum"...