sanırım üç sene öncesi... kamptayız yerimiz Bolu’da dağ evi... sobanın & şöminenin - yakınlaşınca alev alan; uzaktayken küçücük dokunan - sıcağının yayıldığı dört bir yanı cam odaya her sabah 4:30-5 sularında kuruluyoruz... sessizlikte sadece nefesimiz, iç çekişlerimiz... gün ışığının odaya dolduğu bir anda karşımızda Pemaji ve artık son gün... sadece nefes & an’da kalarak tarifi kelimelere sığmayan öyle bir buluşma hali bahşedildi ki... işte o hal’e susamışlıkla sessizliğe bıraktım kendimi ufacık...

1,5 günlük bu yolculuğun hediyeleri, farkındalıkları, buluşmaları, merakı, keşfi, mantralarla bir olup bedenimi serbest bırakınca şaşırdığım ve kucakladığım özgün & eşsiz haller 🧘‍♀️

düşünceler geldikçe hocamın “pür dikkat nefes” uyarısını hatırlayıp tekrar tekrar iç keşfe dönülen anlar 🧘‍♀️

hayatın akışında kendimi tutsak & teslim ettiğimi farkettiğim duygular 🧘‍♀️

farkındalığın ışığıyla gün yüzüne çıkan, özden uzak & düşüncelerimin yarattığı tuhaf davranışlar 🧘‍♀️

...
Pemaji der ki...
“düşünceler neredeyse, enerjin orada; enerjin neredeyse sen oradasın...”

en çok sessizlikte farkediliyor...
kendinde misin değil misin?
sor bakalım kendine:
🕉sessizliğinde hangi düşünceler, olaylar, insanlar, hayaller kapıp gidiyor seni?
🕉neleri düşlerken buluyorsun kendini?
kimleri davet ediyorsun düşüncelerine?
🕉geçmişteki hangi olayları tekrar tekrar taşıyorsun omuzunda?
🕉hangi duygularla çepeçevresin?
🕉neleri farkediyorsun kendine dair?

☯️peki ya sssizliğine alan açmıyorsan, bunun bedeli ne? nelerden kaçıyorsun? neyle yüzleşmek istemiyorsun? kendinde ve yaşamında neye “hayır” diyorsun? kendinle başbaşa kalmamak için nelerle oyanıyorsun?...

... Kendinde misin? Değil misin? 🧘‍♀️

her nefeste
her gün doğumunda
her an’da...

#kendinegel

#sevgiyiuyandır #awakenlove